Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!
Kaçıncı Veda Gerçek Hayat Hikayesi
İslami Bilgiler

Kaçıncı Veda Gerçek Hayat Hikayesi

Kaçıncı Veda Gerçek Hayat Hikayesi

Kaçıncı Veda

Bir kadın tanıdım yaklaşık 4 yıl önce…

Çok sevmiş zamanında…Anlatırken bile gözleri dolmuştu.”Çok sevdim ama babam istemedi onu.Ama ben çok sevdim bir şekilde ikna ettim ve evlendim.”
Evlenmişler…Adam zengin işi gücü yerinde.3 katlı bir evde adamın ailesiyle birlikte yaşamaya başlamışlar.1 yıl geçmiş baskılar başlamış.Çocuğun olmuyormu olmayacakmıı..

Kaçıncı Veda Gerçek Hayat Hikayesi

Kaçıncı Veda Gerçek Hayat Hikayesi

”çok zor günlerdi benim için.kendimden iğreniyordum ne yapacağımı şaşırmış durumdaydım intiharı bile düşünmüştüm.” diyerek acı günlerini anlatırdı hep.

Bir süre sonra eşide bu şekilde davranmaya başlayınca bizim ablamız tedavi olmaya başlıyor.Tedaviye başlanıyor 1 yıl geçiyor…3 yıl geçiyor…5 yıl geçiyor…7.yıl geçiyor hala çocukları olmuyor.Hormonsal ilaçlardan ve sıkıntıdan çokça kilo alan ablamızın artık saçlarında yıldızlar geziyor.Bu geçen 7 yıllık süre zarfında ablamızın çok sevdiği eşiylede arası açılıyor.Kendi ailesiyle zaten açılmıştı istemedikleri biriyle evlendiği için…İyice içine kapanmıştı derdini dökecek kimsesi kalmamış yalnız kalmıştı…

Derken aradan 9 yıl geçer…Çocuk olacağına dair tüm umutların tükendiği bir anda ablamız çok içerlediği bir anda bir dua eder ve derki:

”Allah’ım ne olur bana bir evlat ver başka bir şey istemiyorum.Bundan daha büyük acı olamaz”

dedi…Büyük konuşmuştu olurdu…

9.sene ablamız hamile kalıyor ve tüm aile keyifleniyor.Sonunda diyorlar sonunda oldu.Ablamız hamile kaldı ama çocukta artık arayan giren soğukluğu düzeltmeye yetmiyor.Ömer doğuyor.Sorunlar başlıyor.Araya bir kere soğukluk girmiştir çünkü.Ne yapılırsa yapılsın erimiyor buzlar.Ve boşanma kararı alınıyor.

Ömer 3 yaşında boşanma davası açılıyor ve tek celsede boşanılıyor. Ömer’in vekaleti annesine veriliyor. Babası da maddi olarak yardımcı oluyor Ömer’in gelişimine.

Ablamız işe giriyor kendisine bir ev kuruyor.Ömer’le kendilerine bir yaşam kuruyorlar.Ömer büyüyor aklı ermeye başlıyor.Aradan 4 yıl geçiyor..

Ömer 7 yaşında…

Ablamız çalıştığı iş yerinde bir adamla tanışıyor.Birbirlerine deli gibi aşık oluyorlar.Adam henüz evlenmemiş bir ailenin 4.çocuğundan 3. sü Ablamızla evlenmek istiyor.Ablamız bilindiği gibi evlenmiş ve bir çocuk sahibi bir bayan olduğu için bu işe soğuk kalıyor. Abimiz ne olursa olsun onu bırakmıyor direniyor ve başarıyor.

Ablamız tekrar evleniyor.Böyle bir aşk görmemiştir yeryüzü.Birbirleriyle gözleriyle konuşurlardı sanki.Aralarında bilinmedik bir bağ vardı.Herkes imrenirdi onların aşkına.Öyle bir aşktı ki..Yeri geldi aç kaldılar..Yeri geldi ışıksız kaldılar.Yinede vazgeçmediler birbirlerinden.Çalıştılar didindiler eşya aldılar ev kurdular.

Ömer kendi babasından daha çok abimizi seviyor ona baba diyordu.Oğlu gibi seviyordu Ömer’i.

Ablamız çok mutluydu çok seviyordu ve seviliyordu.Bir sabah uyandı müthiş bir karın ağrısı çekiyordu.Hemen hastaneye gittiler abimiz çok telaşlanmıştı.Hayatta tek dayanağı ablamız olmuştu ona çok bağlıydı.Ona bir-şey olsa dayanamazdı.Gerekli testler yapıldı ve ablamızın hamile olduğu anlaşıldı..

Mutluluğun böylesi…Havaya uçuyorlardı.Ömer’in kardeşi abimizin ilk çocuğu ablamızın en sevdiği adamdan ilk çocuğu…

Ve Nazlı Can doğdu.Öyle sıcak bir aile olmuşlardı ki.Onlara düşmanlık besleyen çekemeyen bir çok insan vardı.Bunların en başında da abimizin ailesi geliyordu.İftiralar,hasetlikler birbirini kovalıyor ızdırap olmaya çalışıyorlardı.Ancak başaramıyorlardı.Çünkü onlar birbirlerine öyle kenetlenmişlerdi ki gözleri kimseyi görmüyordu.

Abimiz çok çalışıyor ailesine en iyi şekilde bakmanın yollarını arıyordu.Misafirim olmuşlardı bir akşam.Güldük eğlendik.Sürekli telefonu çalıyordu abinin. Birisi sürekli onu çağırıyordu.Gitmek istemiyordu tekrar tekrar arıyorlardı.

Ertesi gün işteyken abimizin ailesinden birinin beni aramış olduğunu farkettim. Geri aradığımda ağlayan bir ses açtı ttelefonu açar açmaz bir şey söyleyemeden bayıldı.Telaşlandım apar topar bindim arabaya gittim yanlarına.Ev matem evi gibiydi.Şaşırdım…Şok olmuştum.Düşünüyordum kime ne oldu birine bir şey olmuş..Kapıda oturan genç çocuğa sordum abimizin bilmeden güvenip peşinden gittiği arkadaşı oyuna getirmiş ve kalbinden vurmuştu. Abimiz ölmüştü…Ailesinin yanına gittim.Ablamız perişandı…Çocukları perişandı…

Daha dün görüştüğüm bir canı bugün toprağa gömüp gelmek nasıl bir duyguysa öyleydim işte.

En Acısı da şuydu :

Dün baba desin diye uğraştığı kızı öldüğü gün baba demişti…

admin

Türkiyenin en güzel islami sohbet , dini chat odalarına hoş geldiniz.

Yorum Bırak

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.